Absurdalność mojego życia powoduje, że nie sposób nie zakochać się w nim na nowo. Nie mam motywacji, nie mam ochoty i nie mam też siły. Mam za to spokój.
Labirynty. Miejsca, o których myślałam, że są już za mną. To co niedoskonałe zaskakująco mocno pragnie doskonałości. Wielkie plany, którym pozwalam wątle żarzyć się w popiele. Ostatnie iskry.
Among the things that have no sense, there is always something that we want to give a chance to.